استصحاب در لغت به معنی همراهی است و در اصطلاح فقهی و حقوقی معنایی نزدیک به معنای لغوی خود دارد که آن را به ابقاء ماکان تعریف کرده اند یعنی حکم نمودن به بقای آنچه قبلا وجود داشته است .بنابراین هرگاه به وجود امری در گذشته یقین داشته و اکنون نسبت به بقای آن شک داریم با توسل به این اصل از اصول عملیه یقین سابق را از دست نمی دهیم .