تضمین

(مدنی- فقه) الف – دادن وثیقه خواه وثیقه وجه نقد باشد خواه جنس خواه سپردن ضامن.
ب – خود وثیقه را نیزگویند.
ج – بمعنی ضمان ومسئولیت چنانکه به ضمان درک ناشی ازعقد بیع (ماده ۳۶۲ ق – م) تضمین عقدی گویند.