الف – موافقت مقامات صلاحیتداربا طرح و پیشنهاد یکی از مقررات خواه قانون باشد خواه نه. قانون بمعنی عام هرگاه
از مرحله تصور بمرحله تصدیق مقام صلاحیتدار برسد این وضع را تصویب قانون گویند.
ب- اظهار نظرموافق دولت ثالث نسبت بعهدنامه منعقد شده بین دویا چند دولت. اظهار نظرکننده در این امر مسئولیتی بعهده نمی گیرد و برای متعاهدین ایجاد حقی نمیشود.
ج- (فقه) عقیده ای که بموجب آن: هر فقیهی هر چه که استنباط کند حکم الله واقعی همان است که او استنباط کرده است و تصور خطا در استنباط فقیه نمی رود. رک. تخطئه