(فقه) انشاء حقی بنفع دیگری مستلزم تفویض یک اختیار قانونی بنفع دیگری است، دراین ضمن موجب تسلط او برحق مزبور از طرف انشاء کننده فراهم گردیده است و این عمل را تسلیط گویند. گاهی بطور خلاصه از اصطلاح ((تسلیط)) یکی از اصول معروف به ((اصل تسلیط)) را اراده میکنند که عبارت است از مفاد ماده ۳۰ قانون مدنی که آنهم بنوبه خود از حدیث نبوی معروف ((الناس مسلطون علی اموالهم)) گرفته شده است.