(مدنی – فقه) هرکس مالی بدیگری میدهد ظاهر درعدم تبرع است و حق استرداد دارد (ماده ۲۶۵ ق- م) این قاعده از بدیهیات و فطریات است چنانکه گدا هم به مخاطب می گوید : ((من که عوض ندارم خدا بشماعوض بدهد.)) او با اینکه توقع مجانی دارد معذلک می خواهد صورت معاوضه بآن بدهد واین جز اقتضاء فطرت چیزی دیگر نیست.